امام علي النقي (ع) در سال 212 ه.ق در مدينه متولد شد . در سنين جواني پدر بزرگوار خود را از دست داد. زندگي او مصادف بادوران متوکل عباسي منفورترين خليفه عباسي بود.در سن 30 سالگي امام والي مدينه براي متوکل نامه اي نوشت و در آن نامه از محبوبيت امام هادي و خطري که ممکن است پيش آيد سخن گفت .متوکل گر چه به ظاهر والي را عزل کرsد و نامه او را تکذيب کرد.اما از امام تقاضا کرد تا محرمانه به جانب اوبرود و سرانجام با اصرار امام را وادار کرد تا به سامرا حرکت کند.متوکل و اطرافيانش ستمگري زيادي مي کردند و بيت المال را مي خوردند. ولي بازهم متوکل از معروفيت و محبوبيت امام مي ترسيد تا سرانجام آن حضرت درسال 254 پس از 42 سال عمر شهيد شد.

سخناني ازين بزرگوار را تقديم مي کنيم باشد که چراغ و روشنايي فرا راه زندگي ما و شما قرار گيرد.

من هانت عليه نفيه فلاتا من شره.
هرکس براي خود ارزشي قائل نبود ازشرش بپرهيز.
الدنيا سوق ربح فيها قوم و خسر آخرون.
دنيا بازاري است که برخي درآن بهره مند شوند و گروهي زيان ببينند.
السهر الذ للمنام.
بيداري لذت خواب را مي افزايد.
الجوع يزيد في طيب الطعام.
گرسنگي لذت خوراک را افزايش مي دهد.
اذکر حسرات التفريط باخذ تقديم الحزم.
احتياط و دورانديشي را پيشه کن وپشيماني زياده روي را از ياد مبر.
خير من الخير فاعله.
خوبتر از خوب انجام دهنده خوبي است.